[ad_1]

ریزان و جوسلین بیش از 20 سال صاحب خانه خانوادگی خود بوده اند. با این حال ، بدهی های پیش رونده و یک سری تصمیمات بد باعث می شود خانه خود را از دست بدهند.

با گذشت زمان و بدون اینکه متوجه شوند ، زوجین 40000 دلار در کارتهای اعتباری و خطوط اعتباری خود جمع کردند. آنها با یک م institutionسسه مالی رهن داشتند ، اما در سال 2016 عدم پرداخت باعث شد که رهن وام را آغاز کند.

این یک رویه قانونی است که برای بازپرداخت وام رهنی مدت زمان مشخصی به وام گیرنده می دهد ، در غیر این صورت موسسه مالی می تواند محل اقامت را در مقابل پرداخت بازگرداند یا فروش آن را مجبور کند. این زن و شوهر از از دست دادن خانه خود ترسیده بودند.

قیمت های بسیار بالا

برای رهایی از این وضعیت ناخوشایند ، ریجان و جوسلین تصمیم می گیرند اموال خود را با وام دهنده خصوصی تأمین کنند. این یک دوره سه ساله و نرخ بهره بسیار بالا ارائه می دهد ، 12٪ در مقایسه با حدود 3٪ در آن زمان. گران است ، اما زن و شوهر در بن بست قرار دارند و امیدوارند اموال خود را حفظ کنند.

در زمان امضا ، وام دهنده خصوصی این ایده را به آنها داد که در پایان توافق نامه خود ، احتمالاً می توانند با نرخ مناسب تری وام مسکن معمولی بگیرند.

متأسفانه ، همانطور که پیر فورتن ، متولی دارای مجوز و رئیس Jean Fortin et Associés ، اشاره کرد ، هنگامی که انگشت خود را گرفتید ، خارج شدن از آن بسیار دشوار است …

وی گفت: پذیرش این نوع وام بسیار گران قیمت برای موسسات مالی دلگرم کننده نیست ، اما همچنین نشانه مشکلات مالی است که از مدتها قبل گریبانگیر تاریخ اعتبار ما بوده است. جای تعجب نیست که وقتی سررسید در سال 2019 سقوط کرد ، زوجین از وام رهنی وام دهندگان سنتی محروم شدند و دوباره در وضعیت بدی قرار گرفتند.

مستاجر خانه خودش

توجه آنها به تبلیغات شرکتی که “با شرایط بسیار مطلوب” پیشنهاد می دهد سرمایه گذاری مجدد داشته باشد جلب شده است. آنها با ناامیدی قراردادی را امضا کردند که بر اساس آن وام دهنده خصوصی املاک آنها را به ارزش 290،000 دلار به قیمت 220،000 دلار ، یعنی مانده وام رهنی بعلاوه برخی کارمزدها و بازپرداخت برخی از بدهی هایشان را خریداری کرد. در مقابل ، این زوج موافقت می کنند که آن را سالانه 245000 دلار خریداری کنند و تا آن زمان برای اقامت در خانه خود باید ماهانه 1000 دلار اجاره پرداخت کنند.

“در هنگام وام رهنی ، وام دهندگان مشمول قوانینی هستند که حداکثر نرخ سود و شرایط لازم برای امکان برداشت وام خود را تنظیم می کنند. این واقعیت که آنها باید به دنبال جبران باشند ، تضمین می کند که قاضی روند را کنترل کرده و از حقوق همه محافظت می کند. اما در اینجا ، پس از عقد قرارداد زوجین ، دیگر مالک خانه آنها نبودند و هنگامی که نتوانستند به تعهدات خود عمل کنند ، “وام دهنده” توانست بدون نیاز به حضور در برابر قاضی ، خانه را به سادگی نگه دارد. بدیهی است که این یک تصمیم بودجه است که باید به هر قیمتی از آن اجتناب شود. ” وقتی این زوج برای مشاوره با شرکت صدور پروانه ورشکستگی رفتند ، متأسفانه نتوانستند خانه خود را با قیمت توافقی پس بگیرند. آنها هنوز “مستاجر” بودند و وام دهنده هنوز مالک ملکی بود که با قیمتی بسیار کمتر از ارزش واقعی آن خریداری شده بود. معامله بزرگ برای او ، اما برای رژان و ژوسلین بسیار بد است. در مورد آنها ، مناسب ترین راه حل ارائه پیشنهاد مصرف کننده 18000 دلار بودجه است که با پرداخت 300 دلار در ماه برای 60 ماه قابل پرداخت است.

اگر آنها موفق شوند از بدهی شخصی خود به ارزش 31000 دلار خلاص شوند ، این اجازه نمی دهد که خانه خود را پس بگیرند. گزارش اعتبار آنها تحت تأثیر قرار خواهد گرفت ، اما هنگامی که خانه ای پیدا کنند که به بودجه آنها احترام بگذارد ، سرانجام آرامش خاطر خواهند داشت.

توصیه ها

  • با موسسه مالی خود رابطه خوبی برقرار کنید. اگر مشکلی دارید ، سعی کنید به جای تجارت با وام دهندگان خصوصی یا جایگزین ، با آنها به توافق برسید.
  • آیا می خواهید بدهی های خود را ادغام کنید؟ قبل از سپردن دارایی خود به شرکتی که موسسه مالی شناخته شده ای نیست ، بسیار مراقب باشید. این می تواند هزینه های سنگینی برای شما داشته باشد بدون اینکه اجازه دهید به هدف خود برسید.
  • در صورت مواجهه با استفاده از رهن ، اغلب به دست آوردن بودجه با نرخ سود “عادی” پس از آن بسیار دشوار است. در این صورت ، شاید بهتر باشد که به جای از دست دادن همه چیز ، خانه خود را بفروشید و درآمد حاصل از فروش را نگه دارید ، زیرا کاملا می خواهید خانه خود را حفظ کنید.

[ad_2]

منبع: maxgamer.ir